Czy kupowanie opcji przed wynikami się opłaca? W 459 raportach spółek z USA opcja call traciła średnio 42,8% po faktycznych cenach kupna i sprzedaży

Jak powstało to badanie

Przed raportem wyników opcje na akcje spółki już wyceniają, o ile może ruszyć się kurs: opcja call i opcja put z ceną wykonania równą kursowi kosztują razem mniej więcej tyle, ile wynosi ruch, którego spodziewa się rynek. Chciałem wiedzieć, ile naprawdę odzyskiwał ktoś, kto przed raportem kupił opcję call.

Najpierw spisałem zasady, a potem sprawdziłem je na każdym raporcie spółki z USA w mojej własnej bazie cen opcji, od końca czerwca do początku października 2026.

Wojciech, 12 października 2026

Wyniki w skrócie

−42,8%

średnio na transakcję: opcja call z ceną wykonania o tyle powyżej kursu, o ile według opcji miał się ruszyć kurs, kupiona przed raportem i sprzedana na kolejnym zamknięciu, po faktycznych cenach kupna i sprzedaży, 459 raportów spółek z USA. Margines błędu od −66,6% do −19,1%

−9,0%

te same transakcje po cenie środkowej, w połowie między bid a ask: za mało, by odróżnić to od braku straty. Większość straty to spread

17%

z 459 opcji call przyniosło zysk. Mediana transakcji: −90%

34%

opcji call nie znalazło kupca na zamknięciu po raporcie: strata całej zapłaconej kwoty

Tezy i werdykty

Trzy tezy i co na to dane

Wszystkie sprawdzone tezy ze wszystkich badań →

Sprawdzana teza	Wynik	Werdykt
Kupno opcji call przed raportem wyników spółki z USA i sprzedaż na kolejnym zamknięciu się opłaca	Średnio −42,8% po faktycznych cenach kupna i sprzedaży, 459 raportów; margines błędu od −66,6% do −19,1%. Zysk przyniosło 17% opcji	Nie potwierdza się
Sprzedaż opcji call rano po raporcie daje więcej niż trzymanie jej do zamknięcia	Główna reguła (sprzedaż, gdy bid sięgnie 1,5-krotności zapłaconej ceny): −0,7 punktu procentowego (pp.) wobec trzymania, margines błędu od −10,3 do +9,0 pp. Dwie pozostałe reguły podobnie	Brak poprawy
Opcje call na spółki, które zwykle pobijają prognozy zysku analityków, wypadają lepiej	+14,7 pp. wobec pozostałych spółek, margines błędu od −50,7 do +80,1 pp.: te transakcje nie pokazują różnicy w żadną stronę	Na razie nie da się ocenić

1 · Główny test

Po faktycznych cenach kupna i sprzedaży opcja call traciła średnio 42,8%; po cenie środkowej 9,0%, a to wynik, który mógł wyjść przypadkiem.

Najpierw główny test. Dla każdego raportu policzyłem ruch, który zakładały ceny opcji tej spółki: ile kosztowały razem opcja call i opcja put z ceną wykonania równą kursowi, jako odsetek kursu akcji. Mediana wynosiła 9,1%. Potem brałem opcję call z ceną wykonania o tyle powyżej kursu, z najbliższym terminem wygaśnięcia po raporcie, kupowałem ją po cenie ask na ostatnim zamknięciu przed raportem i sprzedawałem po cenie bid na pierwszym zamknięciu po nim. Ask to cena, której chcą sprzedający, a bid to cena, którą dają kupujący.

Kursy spółek, które podały wyniki tego samego wieczoru, ruszają się razem, więc najpierw liczę średnią z każdego wieczoru; raport z następnego ranka przed otwarciem sesji liczy się razem z wieczorem przed nim. Wieczorów z co najmniej trzema raportami było 29, czyli 430 z 459 raportów, a każdy wieczór liczy się tak samo. Opcja call traciła w nich średnio 42,8% zapłaconej ceny, z marginesem błędu od −66,6% do −19,1%, czyli w zakresie, w jakim sam przypadek mógł przesunąć średnią. Nawet na krańcach tego zakresu to strata.

Po cenie środkowej, w połowie między bid a ask, te same transakcje traciły 9,0%. Większość straty, około 34 punktów procentowych (pp.), to więc spread. Kupujący nie może jednak liczyć na cenę środkową: płaci ask i dostaje bid, chyba że ktoś przyjmie jego zlecenie z limitem ceny.

Średni zwrot na transakcję z opcji call: po faktycznych cenach kupna i sprzedaży −42,8% (margines błędu od −66,6% do −19,1%), po cenie środkowej −9,0% (od −42,2% do +24,3%). To te same transakcje: różnica między nimi, około 34 pp., to koszt spreadu. — WB Trading Labs · Rys. 1Opcja call z ceną wykonania o tyle powyżej kursu, o ile według cen opcji spółki miał się ruszyć kurs. Faktyczne ceny: kupno po ask na ostatnim zamknięciu przed raportem, sprzedaż po bid na pierwszym zamknięciu po nim. Cena środkowa: w połowie między bid a ask, −9,0% z marginesem błędu od −42,2% do +24,3%. Średnia z 29 wieczorów z co najmniej trzema raportami (430 z 459 raportów), każdy wieczór z tą samą wagą; cienka linia: margines błędu (95%). Raporty spółek z USA od 24 czerwca do 9 października 2026. Dane: moja własna baza cen opcji z USA, obliczenia własne.

Średnia ukrywa też, jak nierówno rozkłada się wynik kupionej opcji: mediana transakcji to −90%. Rys. 2 pokazuje, jak skończyły się wszystkie 459 opcje; opcja bez żadnej oferty kupna na zamknięciu po raporcie liczy się jako strata całości.

100 kwadratów, każdy to 1% z 459 opcji call: 34% (157 opcji) nie znalazło kupca na zamknięciu po raporcie, czyli strata całości; 49% (224) straciło część zapłaconej ceny; 17% (76) przyniosło zysk. 2 opcje wyszły dokładnie na zero. — WB Trading Labs · Rys. 2Wszystkie 459 opcji call z głównego testu, kupione po ask na zamknięciu przed raportem i sprzedane po bid na pierwszym zamknięciu po nim. Brak kupca: brak jakiejkolwiek oferty kupna, liczony jako −100%. Raporty spółek z USA od 24 czerwca do 9 października 2026. Dane: moja własna baza cen opcji z USA, obliczenia własne.

2 · Inne ceny wykonania

Każda odległość ceny wykonania od kursu dawała średnio stratę, a im dalej, tym większą.

To wyniki poboczne: spisałem je, żeby zobaczyć całą krzywą, i żaden z nich sam niczego nie rozstrzyga.

Przy takiej stracie chciałem sprawdzić, czy problemem nie jest sama cena wykonania. Sprawdziłem więc inne odległości od kursu, na tych samych raportach: cenę wykonania równą kursowi, połowę ruchu zakładanego przez opcje, cały ten ruch, półtora raza i dwa razy tyle. Do tego opcję call z deltą 0,25, czyli taką, której cena zmienia się mniej więcej o ćwierć dolara na każdego dolara ruchu akcji; to częsty wybór przy opcji call z ceną wykonania powyżej kursu.

Każda z tych opcji call średnio traciła, a im dalej od kursu była cena wykonania, tym większa strata: od −32,8% przy cenie wykonania równej kursowi do −64,7% przy dwukrotności zakładanego ruchu.

Sprawdziłem też drugą stronę. Opcja put z ceną wykonania o tyle samo poniżej kursu traciła średnio 27,2%, ale jej margines błędu sięga +2,0%, więc według zasad spisanych na początku te raporty nie rozstrzygają wyniku opcji put w żadną stronę. Opcja call i opcja put kupione razem, które zarabiają na dużym ruchu w dowolną stronę, traciły 41,1%.

Średni zwrot na transakcję po faktycznych cenach kupna i sprzedaży według ceny wykonania: równa kursowi −32,8% (margines błędu od −53,2% do −12,3%), połowa zakładanego ruchu −37,9% (od −56,6% do −19,1%), cały zakładany ruch −42,8% (od −66,6% do −19,1%), 1,5 raza ten ruch −60,3% (od −82,2% do −38,4%), dwa razy ten ruch −64,7% (od −91,8% do −37,6%). Po cenie środkowej: −17,2%, −17,8%, −9,0%, −30,0% i +2,4%. — WB Trading Labs · Rys. 3Cena wykonania powyżej kursu akcji, w wielokrotnościach ruchu zakładanego przez ceny opcji spółki. Kupno po ask na zamknięciu przed raportem, sprzedaż po bid na pierwszym zamknięciu po nim; średnia z wieczorów z co najmniej trzema raportami. Zysk przyniosło 27% opcji przy cenie wykonania równej kursowi i 8% przy dwukrotności ruchu. Opcja call z deltą 0,25 wypadła podobnie jak główny test: −43,4%. Każdy wiersz pomija raporty bez notowanej ceny wykonania dość blisko celu, więc wiersze obejmują różne raporty (od 358 do 465); wiersz z ceną wykonania równą kursowi pomija spółki z rzadko rozstawionymi cenami wykonania, więc przeważają w nim najczęściej handlowane. Raporty spółek z USA od 24 czerwca do 9 października 2026. Dane: moja własna baza cen opcji z USA, obliczenia własne.

3 · Sprzedaż rano

Sprzedaż w pierwszych dwóch godzinach sesji po raporcie nie dawała więcej niż trzymanie do zamknięcia.

A gdyby nie czekać do zamknięcia, tylko sprzedać przy porannym ruchu? Zanim spojrzałem na ceny, spisałem trzy reguły: sprzedać, gdy bid sięgnie 1,5-krotności zapłaconej ceny; sprzedać, gdy kurs akcji dojdzie do ceny wykonania; albo po prostu sprzedać mniej więcej pół godziny po otwarciu, niezależnie od ceny. Gdy reguła zadziała, sprzedaż następuje po cenie bid mniej więcej 24 minuty później (poranne ceny zapisuję mniej więcej co 12 minut, z 15-minutowym opóźnieniem), a opcja, przy której reguła nie zadziałała, idzie do sprzedaży przy ostatniej porannej cenie.

Żadna z nich nie dawała więcej niż trzymanie do zamknięcia. Główna reguła, 1,5-krotność zapłaconej ceny, wypadła o 0,7 pp. gorzej niż trzymanie, z marginesem błędu od −10,3 do +9,0 pp. Mój poranny zapis obejmuje mniej więcej dwie trzecie transakcji i tylko pierwsze dwie godziny sesji.

Opcje call kupione przed raportami wyników spółek z USA: sprzedaż rano po raporcie wobec trzymania do zamknięcia

Sprzedaż	Wobec trzymania	Margines błędu
Gdy bid sięgnie 1,5-krotności zapłaconej ceny (reguła główna)	−0,7 pp.	od −10,3 do +9,0 pp.
Gdy kurs akcji dojdzie do ceny wykonania	−0,4 pp.	od −9,8 do +9,1 pp.
Mniej więcej pół godziny po otwarciu	−1,1 pp.	od −10,4 do +8,2 pp.

WB Trading Labs · Tab. 1Te same opcje call i ta sama cena zakupu co w głównym teście; zmienia się tylko moment sprzedaży. Zwrot przy sprzedaży rano minus zwrot przy trzymaniu do zamknięcia, w punktach procentowych (pp.), średnio z 24 wieczorów z co najmniej trzema takimi raportami. Pogrubiona jest reguła, którą przed liczeniem wybrałem jako główną. Margines błędu: 95%. Dane: moja własna baza cen opcji z USA, zapisywanych mniej więcej co 12 minut w pierwszych dwóch godzinach po otwarciu, z 15-minutowym opóźnieniem; obliczenia własne.

4 · Historia pobijania prognoz

To, czy spółka zwykle pobija prognozy zysku, nie dawało różnicy, którą te transakcje mogłyby pokazać.

Niektóre spółki pobijają prognozy zysku analityków niemal co kwartał i łatwo pomyśleć, że opcje call na nie wypadają lepiej. Podzieliłem więc opcje według historii spółki: do pierwszej grupy trafia spółka, której zysk na akcję pobił prognozę w co najmniej 9 na 10 ostatnich raportów (ostatnich 10 albo wszystkich, jeśli było ich mniej), do drugiej pozostałe. W porównaniu wieczór po wieczorze opcje na spółki z pierwszej grupy wypadły o 14,7 pp. lepiej, ale margines błędu sięga od −50,7 do +80,1 pp. Obejmuje zero z dużym zapasem, więc te transakcje nie pokazują różnicy w żadną stronę.

5 · Opcje tygodniowe i miesięczne

Traciły zarówno opcje tygodniowe, jak i miesięczne.

To obserwacja z boku, nie coś, co zamierzałem sprawdzać. Zasada bierze najbliższy termin wygaśnięcia po raporcie. U większości spółek to piątek tego samego tygodnia, czyli opcja tygodniowa. Spółki bez opcji tygodniowych mają tylko miesięczne, więc tam opcja miała przed sobą jeszcze od dwóch do czterech tygodni. Oba rodzaje traciły podobnie: opcje tygodniowe średnio 41%, miesięczne 48% (287 i 172 opcje call).

Czego to badanie nie mówi

Jeden sezon wyników, głównie spółki o dużych wahaniach kursu.

To jeden fragment jednego sezonu wyników, od 24 czerwca do 9 października 2026. Były to głównie spółki o dużych wahaniach kursu: zmienność wyceniana w kupionych opcjach call, czyli to, jak mocne wahania kursu w skali roku zakładają ceny opcji, wynosiła średnio 99%. Inne sezony, spokojniejsze spółki i inne rynki mogą wyglądać inaczej. Strata tak duża jak w głównym teście wychodzi przy tej liczbie raportów wyraźnie; wyniki opcji put i historii pobijania prognoz już nie.

Następne będzie osobne badanie sprzedawania opcji przed raportami.

Metoda

Jak liczyłem

Zasady spisane najpierw: 12 października 2026, zanim policzyłem jakikolwiek wynik tego badania, spisałem, co kupuję, po jakich cenach, jak traktuję opcję, której nikt nie chce kupić, jak liczę średnią i jak zinterpretuję każdy możliwy wynik.
Dane: moja własna baza cen opcji z USA (bid i ask każdego notowanego kontraktu, zapisywane po każdym zamknięciu sesji w USA, a w pierwszych dwóch godzinach po otwarciu mniej więcej co 12 minut, z 15-minutowym opóźnieniem); ceny zamknięcia akcji; daty raportów wyników i to, czy spółka publikowała przed otwarciem, czy po zamknięciu sesji. Do punktu 4: historia wcześniejszych prognoz i wyników zysku na akcję z Yahoo Finance, tylko z raportów sprzed każdej transakcji. Publikuję wyłącznie wyniki zbiorcze.
Ruch zakładany przez opcje: cena środkowa opcji call i opcji put z ceną wykonania najbliższą kursowi, razem, podzielona przez kurs akcji, z cen przed raportem i dla terminu wygaśnięcia transakcji.
Co kupowałem: notowaną opcję call z ceną wykonania najbliższą kursowi powiększonemu o ruch zakładany przez opcje, pod warunkiem że różniła się od tego celu najwyżej o jedną czwartą zakładanego ruchu (i nie mniej niż o 1% kursu); inaczej raport wypada z danego wiersza. Przy cenie wykonania równej kursowi dopuszczalna różnica to 1% kursu. Opcja z deltą 0,25: ta, której delta, policzona z jej własnej zmienności, była najbliższa 0,25, jeśli mieściła się między 0,20 a 0,30. Opcja put: to samo poniżej kursu.
Kiedy: kupno po ask na ostatnim zamknięciu przed raportem (przy raporcie po zamknięciu to zamknięcie tego dnia, przed otwarciem to zamknięcie dnia poprzedniego), sprzedaż po bid na zamknięciu pierwszej sesji, która zawierała wiadomość. Zwrot to otrzymany bid minus zapłacony ask, podzielone przez zapłacony ask. Bez prowizji. Żaden split ani duża dywidenda nie wypadły w trakcie transakcji.
Termin wygaśnięcia: najbliższy notowany termin, który nie przypadał przed sesją reakcji na raport: u większości spółek piątek tego samego tygodnia, u spółek z samymi opcjami miesięcznymi termin miesięczny.
Brak kupca: opcja bez żadnej oferty kupna przy sprzedaży liczy się jako −100% i zostaje w wynikach.
Wieczory, nie transakcje: kursy spółek, które podały wyniki tego samego wieczoru, ruszają się razem, więc ich wyniki nie są niezależnymi wynikami; raport z następnego ranka przed otwarciem liczy się razem z wieczorem przed nim. Najpierw liczę średnią z każdego wieczoru, potem średnią z wieczorów, każdego z tą samą wagą. Liczą się tylko wieczory z co najmniej trzema raportami: w głównym teście 29 wieczorów i 430 z 459 raportów. Mediana i odsetki obejmują wszystkie 459 opcji. Margines błędu to przedział 95%, liczony z tego, jak bardzo różnią się od siebie średnie z poszczególnych wieczorów.
Sprzedaż rano (punkt 3): mój poranny zapis obejmuje mniej więcej dwie trzecie transakcji. Rano zapisuje on tylko ceny wykonania w promieniu 15% od kursu, więc gdy kurs był daleko poniżej ceny wykonania, zapis nie śledził opcji. Takie transakcje liczę jak trzymane do zamknięcia, bo rano nie zapisano dla nich żadnej ceny, a przy kursie tak daleko poniżej ceny wykonania reguły cenowe nie mogły zadziałać. Transakcje spółek, których tamtego ranka w ogóle nie zapisywałem, nie wchodzą do tego porównania.
Historia pobijania prognoz (punkt 4): spółka trafia do pierwszej grupy, jeśli jej zysk na akcję pobił prognozę w co najmniej 9 na 10 ostatnich raportów (ostatnich 10 albo wszystkich, jeśli było ich mniej), licząc tylko raporty wcześniejsze niż transakcja. Grupy porównuję wieczór po wieczorze, tylko w wieczorach z co najmniej dwiema transakcjami w każdej grupie (17 wieczorów).
Raporty, które wypadły: z 562 raportów do głównego testu weszło 459: 2 były zapisane podwójnie, 6 nie miało cen opcji, 1 miało cenę po raporcie spóźnioną o ponad 3 dni, 9 nie miało pasującego terminu wygaśnięcia przy sprzedaży, przy 34 nie dało się odczytać zakładanego ruchu (brak bid lub ask przy opcjach z ceną wykonania równą kursowi), a przy 51 nie było notowanej ceny wykonania dość blisko celu.

Nowe badania wrzucam najpierw na X.

Obserwuj @WojciechBernPL

Wszystkie badania

Czy kupowanie opcji przed wynikami się opłaca? W 459 raportach wyników spółek z USA opcja call traciła średnio 42,8% po faktycznych cenach kupna i sprzedaży